ما آن قدر سریع یادگرفته های خود را از یاد می‌بریم که انگار یادمی گیریم که فراموش کنیم. حتی ضرب المثلی هست که می‌گوید آدم‌ها چیزهایی را یادداشت می‌کنند که می‌خواهند فراموش کنند. این در حالی است که حتی بسیاری از چیزهایی که یادداشت نمی‌کنیم هم با گذشت زمان از یادمان می‌رود و این زمان فراموشی آن قدرها هم که فکر می‌کنیم زیاد نیست ...

یکی از اولین افرادی که روی فرآیند فراموشی مطالعه کرد روانشناس و در واقع فیلسوف آلمانی هرمان ابینگ هاوس Hermann Ebbinghaus بود. او در 24 زانویه 1858 متولد شد و در دانشگاه های بن، برلین و هال تحصیل کرد و در 1873 درجه دکترای خود را دریافت نمود. اولین مطالعات او عملکردهای شناختی برتر با استفاده از یک فرآیند علمی بود. تا آن زمان کارکردهای شناختی با اصول فلسفی بررسی می‌شدند. پس از آن او روی حافظه و فراموشی کار کردو موفق شد با آزمایشات تجربی برداشتی جدید نسبت به کارکرد حافظه انسان پیدا کند. تلاش نخستین او مطالعه یادگیری محض بود. او خودش را به عنوان موضوع تست در آزمایشات خویش استفاده نمود. مشکل بعدی او یافتن موضوعاتی برای یادگیری بود که مطلقا با چیزهایی که از قبل می‌دانست هیچ رابطه و معنایی نداشته باشد. سرانجام ابینگ هاوس تصمیم گرفت که از کلمات بی معنای سه حرفی استفاده که شامل کلماتی متشکل از حرف بی صدا حرف صدادار حرف بی صدا بود. او برای این تحقیق خود 2300 کلمه سه حرفی بی معنا درست کرد. برای شروع آزمایش لیست‌های متعددی از کلمات بی معنای تولیدی خود ساخت. ابتدا سعی کرد همه کلمات را به طور کامل به یاد اورد

برای دیدن ادامه ی این مطلب به ادامه مطلب بروید

امروزه خیلی‌ها از کندخوانی رنج می‌برند و از آن شکوِه می‌کنند. ما هم بارها با خود گفته‌ایم که چه خوب بود می‌توانستیم به اندازة وقت و زمانی که می‌گذاریم به دستاوردی رضایت‌بخش برسیم. به ‌ویژه هنگامی‌ که بخواهیم برای کنکور یا یک کار ضروری آماده شویم یا ناچار باشیم در یک زمان بسیار محدود کار بزرگی را برای ارائه در جایی آماده کنیم، تندخوانی برایمان خیلی مهم است. اصلا همة ما دوست داریم در فرایند مطالعه و پژوهش روزمره خود سرعت و کیفیت را با هم داشته باشیم. من هم مانند شما همین دغدغه‌ها را داشتم. یک‌روز به یک متن کوتاه اما خواندنی از آقای «بیل کاسبی» برخوردم. او خودش با همین مشکل روبه‌رو بوده و آن را حل کرده است. حرف‌هایش را ببینید شاید شما هم خوشتان بیاید و بخواهید راه رفتة دیگران را دوباره از سر نگیرید.

نمایش کامل مطلب در ادامه مطلب

حواس‌پرتی چیست؟

شاید شما تا به حال خیلی به “حواس‌پرتی” فکر کرده باشید و بارها از خود پرسیده باشید که چرا گاهی به هنگام مطالعه، حواس آدم پرت می‌شود؟ ما نمی‌دانیم که شما برای این سؤال خود چه جوابی پیدا کرده‌اید اما پاسخ صحیح این پرسش را به شما می‌گوییم: “حواس‌پرتی چیزی نیست جز تمایل ذاتی ذهن به درگیری و فعالیت. ”

بسیاری از دانش‌آموزان از عدم تمرکز در هنگام مطالعه شکایت دارند. آن‌ها فکر می‌‌کنند قدرت تمرکز یک استعداد ذاتی است که برخی انسان‌ها فاقد آن هستند؛ اما حقیقت این است که با انجام تعدادی تمرین ساده می‌‌توان قدرت تمرکز را چند برابر کرد.

برای یادگیری تمرکز در ابتدا باید مکان آرامی را بیابید که در آن کسی مزاحم شما نشود؛ سپس بر روی زمین و یا یک صندلی راحتی بنشینید. نفس عمیقی بکشید و بدن خود را به حالت آزاد و رها نگهدارید. سعی کنید تمام عضلات خود را آزاد و شل کنید. اکنون می‌‌توانید به انجام تمرین‌ها بپردازید. قبل از انجام تمرینات به نکات زیر توجه کنید:

با اولین تمرین شروع کنید و هر روز آن را تکرار کنید تا اینکه به انجام آن مسلط شوید و قادر باشید برای مدت ۵ دقیقه به چیز دیگری غیر از آن فکر نکنید.

* با خودتان رو راست باشید و هنگامی که مطمئن شدید تمرین اول را با تمرکز کامل و به درستی انجام داده‌اید، به انجام تمرین بعدی بپردازید.

نکاتى را براى ایجاد تمرکز حواس لازمند عبارتند از‎: ‎

‏۱‏‎/ ‎علاقه به موضوع مورد مطالعه، یکى از علل مهم ایجاد تمرکز و دقت در حین مطالعه است.

‏۲‏‎/ ‎هماهنگى اراده و تخیل نیز در این رابطه کارساز است؛ به عبارت دیگر، چشمان‏‎ ‎فرد بر صفحه کتاب و افکارش در حال پرواز به دور ‏دست‏ها نباشد‎.

‏۳‏‎/ ‎برخى مسائل جسمى و روحى نیز مى‏توانند تمرکز فرد را بر هم بزنند؛ مانند گرسنگى، تشنگى، بیمارى، نگرانى و اضطراب.

‏۴‏‎/ ‎برخى مسائل محیطى نیز از عوامل برهم زننده تمرکزند؛ مانند سروصداى زیاد، نور زیاد یا کم، لباس نامناسب و‏‎….

آقاى حق جو در کتاب «روش‏هاى تسریع در خواندن و درک»، چند نکته مهم دیگر را نیز بر این فهرست مى‏افزاید که عبارتند از‎:

‏۵‏‎/ ‎یکى از مهم‏ترین عوامل بر هم خوردن تمرکز، عجله و شتاب است. این حالت، سطح مطالعه را کاهش مى‏دهد و تمرکز را بر هم مى‏زند‎.

‏۶‏‎/ ‎یکى از مسائل قابل توجه دیگر، سنگینى معده و سیرى بیش از حد است و به قول‎ ‎حضرت رسول اکرم صلى‏الله‏ علیه‏ وآله، «پرى معده و ‏سیرى زیاد، به وجود‎ ‎آورنده حماقت است». این، همان خواندن و نفهمیدن و به عبارتى، عدم تمرکز و‏‎ ‎عدم ارتباط، با مفهوم کتاب است.

‏۷‏‎/ ‎انتخاب زمان مناسب، از عوامل‎ ‎ایجاد تمرکز است؛ مثلاً پس از استراحت، خصوصاً در صبحگاهان، بهترین حالت‎ ‎تمرکز و ساعات خستگى ‏و کسالت، نامناسب‏ترین اوقات، براى تمرکزند؛ البته در‎ ‎صبحگاهان، لازم است قدرى ورزش کنید تا بدن آمادگى لازم را به دست آورد‎.

‏۸‏‎/ ‎نظم و انضباط در نوع، ساعت و مکان مطالعه، همگى از عوامل ایجاد کننده تمرکز مى‏باشند‎. ‎

تمرکز: توانایی هدایت کردن فکر

هنر یا تمرین تمرکز.

مهم نیست که زیست شناسی می‌خوانید و یا منچ بازی می‌کنید. فقط باید روی کاری که انجام می‌دهید متمرکز شده و از حواس پرتی جلوگیری کنید.

همه ما در مواقعی توانایی متمرکز شدن کامل را داریم، به مواقعی فکر کنید که مثلاً در هنگام بازی که از آن لذت می‌بردید باخته‌اید و یا غرق یک فیلم، مسابقه یا موسیقی بوده‌اید. در آن هنگام به موضوع تمرکز کامل داشته‌اید و یا به اصطلاح غرق آن موضوع شده بودید.

اما در مواقع دیگر.

فکر شما دائم از یک موضوع به موضوع دیگر می‌پرد.

نگرانی‌های فکری شما حواستان را پرت می‌کند.

قبل از اینکه متوجه شوید می‌بینید که حواستان به یک موضوع خارجی منعطف شده است.

مطالبی که مطالعه می‌کنید کسل کننده، سخت و یا شما هیچ علاقه‌ای به آن ندارید.

نکاتی که در این نوشته مطرح می‌شود می‌توانند برای رفع این مشکلات به شما کمک کند که شامل موارد زیر می‌شود:

چیزهایی که در هنگام مطالعه می‌توانید کنترل کنید.

نمایش کامل مطلب در ادامه مطلب

دانش آموزان را بايد به مطالعه علاقمند كرد چه كتب درسي را در دست بگيرند و چه كتاب هاي ديگر را. در اين نوشتار تلاش شده است كه راهكارهايي براي مطالعه صحيح آينده سازان ارائه شود. بي شك عمل به اصول مطالعه مي تواند بهره وري بيشتري را براي دانش آموزان داشته باشد.

اصول مطالعه

1- استمرار در مطالعه: مطالعه به طور مستمر بدون وقفه در ساعات برنامه ريزي انجام گيرد.

2- انضباط در مطالعه: اصل انضباط در هر كاري سبب ايجاد نظم در فعاليت هاي فردي و اجتماعي است و آن يك قاعده كلي حاكم برزندگي و طبيعت است و مطالعه براي رسيدن به دانايي و توانايي بخشي از روند زندگي بوده و تابع اصل نظم است.

3- تنوع در موضوع: ثبات موضوع مطالعه براي مدت زيادي سبب كاهش فعاليت مغزي است. براي ايجاد تنوع چندين موضوع را بايد مورد مطالعه قرار داد. اين بدان معني نيست كه در يك ساعت برنامه ريزي چندين نوع كتاب خوانده شود.

4- تنظيم برنامه مطالعه: در تنظيم برنامه بايد به اهداف و احساس نياز مطالعه كننده توجه كرد.

5- برنامه بايد انعطاف داشته باشد (مطالعه كننده احساس اجبار نكند).

6- براي مطالعه هر درس وقت كافي منظور شود.

7- در طول برنامه به منظور ايجاد فرصت طبقه بندي، سازماندهي مطالب قبلي و آمادگي ذهني براي مطالب بعدي بايد زمان معيني استراحت در نظر گرفت.

8- مطالعه هر درس، نزديك به ساعت آموزشي همان درس باشد.

زمان ها و موقعيت هاي نامناسب براي مطالعه

مسائلي كه در مطالعه بايد از آن اجتناب كرد به شرح زير است:

الف- از ايجاد فاصله زياد بين مطالعه خودداري شود.

- مطالعه به دليل خستگي اندام هاي حسي در آخر شب صورت نگيرد.

- مقدار زمان مطالعه 1.5 تا 2 ساعت بوده و سپس با استراحت كوتاه مطالعه دوم صورت گيرد.

- مطالعه نبايد در زمان خستگي حاكم بر بدن باشد.

- در طول سال مطالعه روزانه مفيد بوده و در شب امتحان ايجاد اضطراب مي كند و اضطراب سبب كاهش قدرت حافظه است.

- در صورت محدود بودن زمان نبايد با سرعت بيشتري مطالعه نمود.

- زمان مطالعه بايد دور از تشويش و نگراني باشد.

عوامل مؤثر در يادگيري

1- احساس نياز و علاقه و اشتياق.

2- داشتن دانش و اطلاعات قبلي از دروس پيش نياز و درك آن.

3- فهميدن اهداف درس و نقش و تأثير آن در زندگي روزمره.

4- تمرين، تكرار و ممارست و تعميم دادن مفاهيم به مصداق ها.

5- داشتن يك چهارچوب كلي و تقسيم آن به مواد آموزشي.

6- رعايت زمان و مكان يادگيري كه عاري از هرگونه عوامل مخل باشد.

7- صحيح خواني، درك مفهوم و تجزيه و تحليل مفاهيم.

همان طور كه مي دانيد توانايي خواندن يكي از اساسي ترين مهارت ها براي كسب موفقيت تحصيلي است. بنابراين چگونه مي توانيم انگيزه وعلاقه لازم براي مطالعه را در فراگيران ايجاد كنيم؟ بايد گفت، بهترين راه ايجاد علاقه به ادبيات، درك اهميت و تأثير مطالعه در زندگي روزمره است. معلمان به اين امر آگاهند و به همين دليل در كلاس هاي درس با اهداف برنامه ريزي شده قبلي، وقت زيادي را صرف ايجاد علاقه و عشق به مطالعه در دانش آموزان مي كنند اما ايجاد انگيزه و تقويت عشق به مطالعه دائمي، تنها وظيفه معلمان نيست بلكه والدين نيز در اين امر نقش مهمي برعهده دارند.

توصيه هايي براي تقويت مطالعه:

1- قبل از هر چيز، مطالعه را بين اعضاي خانواده به صورت يك عادت هميشگي درآوريد و از دوران كودكي و در طول دوران تحصيلي سعي كنيد به صورت مستمر و بدون وقفه ادامه داشته باشد.

2- با استفاده از امكانات موجود در كتابخانه هاي شهر و با راهنمايي هاي كتابدار، كتاب هاي مناسب گروه سني و مقطع تحصيلي دانش آموزان را انتخاب كنيد.

3- بهترين و پربارترين اوقات براي شما و فرزندتان زماني است كه مطالعه مي كنيد.

4- رفتن به كتابخانه را بخشي از برنامه هفتگي خود قرار داده و اجازه دهيد فرزندتان در كتابخانه با داشتن فرصت كافي به سراغ قفسه هاي كتاب رفته، با نگاه كردن به آن ها كتاب مورد علاقه اش را انتخاب كند.

5- بسياري از فيلم هاي سينمايي و برنامه هاي تلويزيوني براساس كتاب هاي منتشر شده، ساخته مي شوند. اگر فرزندتان به فيلم يا برنامه خاصي علاقه مند است او را به خواندن فيلمنانه يا قصه مربوط به آن فيلم تشويق كنيد.

6- در دنياي امروز كه عصر اطلاعات است ما با انبوه اطلاعات در قالب كتاب، مجله، روزنامه و... مواجهيم كه اين منابع وسايل ترغيب نوجوانان و جوانان به مطالعه مي باشد.

7- و بالاخره اين كه ميزان اهميت و ضرورت مطالعه در زندگي انسان ها را يادآوري كنيد.

یادگیری خواندن، فرآیندی طولانی است که مستلزم کسب مهارت‌هایی است. برای تبدیل شدن به کتابخوانی ماهر، کودک باید بیاموزد:

    به خوبی سخن بگوید و در گفت وگوها شرکت کند.

    داستان‌هایی را که بلندخوانی می‌شوند، دریابد و بتواند بازگو کند.

    حروف الفبا را بشناسد و نام آن ها را بگوید.

    آواهای زبان گفتاری را بازشناسد.

    میان آواها و حروف ارتباط برقرار کند.

    زیاد بخواند تا بتواند واژگان را به آسانی و به طور خودکار بازشناسد.

    بخواند و واژگان جدید را به کار بَرد.

    آنچه را می‌خواند، دریابد.

برای رسیدن به این اهداف، باید روی پنج مهارت زیر به شیوه‌ای روشمند تمرین شود:

    شناخت آوایی (بازشناسی آواهای زبان گفتاری)

    شناخت ارتباط بین نویسه‌ها و آواها

    روان خوانی

    شناخت واژگان

    دریافت متن

شناخت آوایی

شناخت آوایی به معنای توانایی شنیدن، بازشناسی، درک و به کارگیری تک تک آواها در زبان گفتاری(واج‌ها) است. برای کسب توانایی خواندن نوشته‌ها، کودک باید نخست بر هستی آواها آگاهی یابد و بتواند آن ها را تک تک شناسایی کند. او باید دریابد که واژه‌های زبان گفتاری از آواها ساخته شده‌اند.

کودکی که آواها را می‌شناسد، آسان تر از کودکی که تنها چند آوا را می‌شناسد، خواندن را فرا خواهد گرفت.

برای نمونه، کودک باید بتواند واژه‌هایی را که با صدای /پ/ شروع می‌شوند، مثل پدر، پا، پرتقال و ... پیدا کند.

او همچنین باید بتواند واژه‌هایی را که می‌شناسد، با کنارهم نهادن آواها، بازسازی کند:

 /ب/ +/ا/ + /ب/ + /ا/ = بابا

ارتباط آوا و نویسه

    کودک باید بیاموزد که میان حروف زبان نوشتاری (نویسه‌ها) و تک تک صداهای زبان گفتاری (آواها) ارتباط وجود دارد. او به این ترتیب به قاعده‌ی الفبایی نوشتار پی می‌برد و بنابراین می‌تواند واژه‌های نوشته شده را رمزگشایی کند و بخواند.

    شناخت ارتباط نویسه‌ها و آواها به کودک امکان می‌دهد واژه‌های آشنایی را که از زمان خردسالی بارها شنیده است، بخواند و بازشناسد. او همچنین می‌تواند واژه‌های تازه را نیز رمزگشایی کند.

    تمام ارتباط های موجود باید به شیوه‌ای روشمند و روشن، در تمرین‌های عملی و با پیروی از ترتیبی منطقی و از پیش تعیین شده، آموخته شوند.

روان خوانی

    هنگامی که کتابخوانی زبردست در سکوت می‌خواند، بی درنگ واژه‌ها را بازمی‌شناسد و برای درک آنچه می‌خواند، آن ها را در یک آن کنار هم می‌چیند. هنگام بلندخوانی، بدون تلاش بسیار و آهنگین می‌خواند، گویی در حال سخنرانی است.

    کتابخوانی که این توانایی را ندارد، کند می‌خواند، واژه به واژه، به شیوه‌ای جویده جویده و بدون آهنگ. خواندن او کندتر از آن است که مجال دهد آنچه را می‌خواند، دریابد. وی بیش از آن درگیر رمزگشایی معنای واژه‌هاست که بتواند توجه خود را بر مفهوم متن متمرکز کند.

    برعکس، کتابخوان ورزیده که واژه‌ها را بی تلاش رمزگشایی می‌کند، می‌تواند با پیوند دادن مفاهیم متن یا با پی بردن به  تک تک این مفاهیم، بر معنای کلی آن تمرکز کند. این توانایی با تمرین به دست می‌آید. با زیاد خواندن، به ویژه بلندخوانی زیر نظر کتابخوانی ماهر، کودک رمزگشایی و بازشناسی واژه‌ها را با سرعت هرچه بیشتر می‌آموزد.

شناخت واژگان

    واژگانی که کودک می‌داند، تأثیر مستقیم بر توانایی او در دریافت و بیان دارند. همچنین، امکانات برقراری ارتباط و میزان توانایی فهمیدن و فهماندن او را تعیین می‌کنند.

    کودک پیش از خواندن، معنای واژه ‌های فراگیر زبان گفتاری، واژه‌ های آشنایی را که بیشتر اوقات به گوشش خورده است، در می‌یابد. و زمانی که شکل نوشتاری این واژه‌ها را فرا می‌گیرد، آن ها را از طنین آوایشان باز می‌شناسد و مستقیماً به مفهوم آن ها دسترسی می‌یابد.

    سپس، نوبت به خواندن واژگان نا آشنایی می‌رسد که کودک هرگز نشنیده یا معنای آن ها برایش بیان نشده است. اگر این واژگان در درک مفهوم متن دارای اهمیت باشند، باید به روشنی به کودک آموخته شوند.

    متونی که در دسترس کودک قرار داده می‌شوند، امکان درک اهمیت واژگان تازه را برای وی فراهم می‌آورند. وجود شمار کم این واژه‌ها در زمینه‌های متنی گوناگون، آموختن آن ها را ساده تر می‌کند.

    راهکارهای گوناگون دسترسی به معنای واژگان تازه باید برای کودک بیان شوند تا وی بتواند به تنهایی آن ها را به کار بَرد. (کمک گرفتن از متن، واژه نامه، ریشه یابی واژه‌ها و از این دست).

دریافت متن

آخرین گام در خواندن، دریافت مطلب است. کودکی که معنای واژه‌ها را به آسانی رمزگشایی می‌کند، اما آنچه رامی‌خواند درنمی‌یابد، خواندن نمی‌داند، هرچند به ظاهر چنین پنداشته شود.

کتابخوان ورزیده به خواندن مکانیکی واژه‌ها بسنده نمی‌کند. او نقشه‌ای در سر دارد و در هنگام خواندن، فعالانه می‌اندیشد. برای دریافت بهتر، از تجربه‌ها و خاطره‌های خود کمک می‌گیرد، دانش خود از واژگان و دستور زبان را به کار می‌گیرد و از شیوه‌های دریافت بهره می‌جوید. او از آنچه در نمی‌یابد، باخبر است و می‌داند برای دریافت بهتر آن، چه کند.

خواندن، بی دریافت مفهوم، کم و بیش ساده است. اما دریافت آنچه می‌خوانیم، کار بس پیچیده‌ای است. آموزش خواندن در ادامه، به آموزش روشن راهکارهای دریافت متن می‌انجامد.

به کمک روش های زیر خوانندگان نوجوان بی علاقه به خواندن را به شور و شوق آورید:

     سعی کنید تا مطالبی را که کودکانتان ممکن است به خواندن آن ها علاقه داشته باشند بیابید. از موضوع های مورد علاقه آن ها و همچنین مطالب سرگرم کننده به عنوان نقطه شروع برای مطالعه استفاده کنید.

    مواد خواندنی گوناگونی مانند کتاب، مجله و حتی بروشور های رنگارنگ تبلیغاتی را در نقاط متفاوت منزل جایی که به چشم بیایند،‌ قرار دهید.

    کشف کنید که چه چیزهایی توجه فرزند شما را به خود جلب می کند، حتی اگر کودک تنها به تصویر های کتاب ها نگاه می کند. به تدریج بر روی این علائق آن ها  کار کنید، متن های  کوتاهی را با صدای بلند برای کودک تان بخوانید یا مواد خواندنی بیشتری در پیوند با موضوع های  مورد توجه اش در اختیارش قرار دهید.

    بگذارید تا کودک شاهد لذت بردن شما از مطالعه در وقت های بیکاری شما  باشد.

    کودک خود را به صورت منظم به کتابخانه ببرید. با هم به جست وجو در بخش مخصوص کودکان بپردازید.  از کتابدار بخواهید تا کتاب یا نشریاتی  را که ممکن است کودک تان از آن ها لذت ببرد به شما معرفی کند.

    خواندن را به عنوان فرایندی معنادار به کودک خود معرفی کنید، روشی که می توان با آن اطلاعات کسب کرد. به طور مثال روشی برای شناسایی و کسب اطلاعات درباره عروسک یا تمبری خاص در کلکسیون کودکتان یا برنامه ریزی برای سفری خانوادگی.

    کودکان بزرگتر را به خواندن برای کوچکترها تشویق کنید. کودکان بزرگتر دوست دارند تا در برابر کوچکترها خودنمایی کنند.

    بازی هایی را انجام دهید که با خواندن و دیکته کلمات در ارتباط باشند.

    در زمان صرف شام و یا زمانی که همه خانواده دور هم جمع هستند درباره مطالبی که خوانده اید صحبت کنید و دیگران را نیز تشویق کنید تا این گونه عمل کنند.

     سعی کنید تا مطالبی را که کودکانتان ممکن است به خواندن آن ها علاقه داشته باشند بیابید. از موضوع های مورد علاقه آن ها و همچنین مطالب سرگرم کننده به عنوان نقطه شروع برای مطالعه استفاده کنید.

نمایش کامل در ادامه مطلب

والدین می توانند با استفاده از کامپیوتر به کودکان فرصت خلق کتاب های خود و انجام تحقیقات ادبی را بدهند و آن ها را هرچه بیشتربه خواندن علاقه مند کنند.

بیشتر والدین کامپیوتر را مانعی برای به دست گرفتن و خواندن منابع چاپی کودکان می دانند. با این وصف برخی از رمان ها و راه های جالب به کارگیری خلاقانه ی کلمات باعث می شود تا کودکان درست همان جایی باشند که والدین می خواهند – خواندن!

    به کودک خود حق انتخاب دهیم!

بچه ها عاشق بازی با کامپیوترهستند، بنابراین ایده ی خواندن را به سمت کامپیوتر بکشانید. به آن ها اجازه دهید داستان خود را خلق کرده و یک نویسنده از آب دربیایند. این کار به آن ها اجازه خواهد داد "صاحب" داستان شوند و این به نوبه ی خود چالشی سخت برای کودکان است.

     تفکر خلاق

موضوع می تواند راجع به کودکان، یک واقعه یا یک شخصیت تخیلی باشد. کودکان نه تنها (متن) آن را خلق خواهند کرد، بلکه تصویرسازی آن را نیز برعهده گرفته،( که تصویرمی تواند طرح های خودشان یا تصاویر موجود در اینترنت باشد)، و طراحی و چاپش خواهند کرد. والدین وقتی ببینند کودک چطور یک دفعه مسئولیت تحقیق را خود برعهده می گیرد، شگفت زده خواهند شد. والدین می توانند به کودکان در خلق داستان کمک کنند، مثلا به آن ها عادت بدهند اول با دست نوشته بعد چندین بار آن را مرور کنند. (سایراعضای خانواده نیز می توانند نظرات شان را بدهند)، سپس کودکان می توانند تحقیق را بر روی کامپیوتر پیاده کنند.